Tag-Archive for » małżeństwo «

Dlaczego Elżbieta Tudor nigdy nie wyszła za mąż?

Elżbieta Tudor

‘Nigdy nie wyjdę za mąż’ – powiedziała Elżbieta Tudor gdy usłyszała o egzekucji swojej macochy, piątej żony Henryka VIII, Katarzyny Howard. Słowa dotrzymała – Elżbieta nigdy nie stanęła na ślubnym kobiercu, nigdy też nie uczyniła swego życia zależnym od mężczyzny. Dlaczego córka Anny Boleyn nigdy nie wyszła za mąż? Czy egzekucja jej matki miała na to jakikolwiek wpływ?

Elżbieta urodziła się 7 września 1533 r. Jej narodziny były gorzkim rozczarowaniem dla Henryka VIII który oczekiwał narodzin syna. Pomimo, że Elżbieta okazała się dziewczynką, jej rodzice zadbali o to aby niczego jej nie zabrakło. Niestety, gdy Elżbieta miała zaledwie 2,5 roku, jej matka – Anna Boleyn – została ścięta na podstawie fałszywych zarzutów. Z księżniczki Elżbieta stała się nieślubnym dzieckiem i jej przyszłość pozostawała niepewna.

Kolejne żony Henryka VIII nie kończyły zbyt dobrze. Joanna Seymour która pojednała Henryka z jego najstarszą córką, zmarła po narodzinach jedynego syna, Edwarda. Protestancka księżniczka z Niemiec, Anna Kliwijska, została poniżona poprzez anulowanie małzeństwa po zaledwie 6 miesiącach. Następna żona – Katarzyna Howard – skończyła na szafocie podobnie jak Anna Boleyn, a ostatnia żona Henryka, Katarzyna Parr, o mały włos a podzieliłaby los drugiej i piątej małżonki króla. Na pewno wię przykład Henryka VIII zraził Elżbietę do instytucji małżeństwa. Alison Weir w książce ‘The Lady in the Tower’ podaje, że :

‘Bolesna świadomość o losie jej matki była prawdopodobnie jednym z czynników które wpłynęły na jej decyzję aby nigdy nie wyjść za mąż’

Podczas swojego życia Elżbieta kilkakrotnie wyraziła swoją niechęć do instytucji małżeństwa.

‘Zaprawdę, aby was zadowolić, połączyłam się już ślubem z jednym małżonkiem, a zwie się on Królestwem Anglii.(…) A nie łajcie mnie za nieszczęsny brak dzieci, bo wy wszyscy i wszyscy, ilu ich jest, Anglicy, dzięki którym jeśli mnie Bóg ich nie pozbawi (czego uchowaj Boże), nie mogę bez zniewagi uznana być za niepłodną… A dla mnie to będzie pełnym zadowoleniem, zarówno dla pamięci mojego imienia, jak również dla mojej chwały, jeśli, gdy oddam moje ostatnie tchnienie, wyryte będzie na marmurze mojego grobu: Tu leży Elżbieta, która rządziła jako dziewica i zmarła jako dziewica.’

Słowa te Elżbieta wypowiedziała do delegacji obu izb Parlamentu w sprawie wyboru małżonka, 6 lutego 1559. Dlaczego jednak młoda, piękna i inteligentna Elżbieta nie zdecydowałasięprzedłużyć dynastii Tudorów? Elżbieta nigdy nie miała dobrego przyszkładu odnośnie małżeństwa. Jej własny ojciec brutalnie pozbywał się niechcianych małżonek. Gdy młoda Elżbieta zamieszkała w domu Katarzyny Parr i jej męża Sir Tomasza Seymour’a, ten zaczął uwodzić nastoletnią córkę Henryka. Chociaż nie znamy uczuć Elżbiety względem Seymour’a, możemy się domyślać że nie podobały się jej jego zaloty – wielokrotnie gdy Tomasz przychodził do niej nad ranem, Elżbieta była już ubrana, aby nie dać mu powodu do dotykania jej. Elżbieta wiedziala, że Katarzyna Parr kochała Tomasza Seymour’a , lecz on szukał wrażeń poza obrębem małzeństwa.  Kolejnym przykładem nieudanego związku małżeńskiego była przyrodnia siostra Elżbiety, Maria. Najstarsza córka Henryka VIII wstąpiła na tron w 1554 r. i postanowiła doprowadzić do sojuszu z krajem swojej matki, Hiszpanią. Poslubiła Filipa Habsburga który był od niej młodszy o kilka lat i który nie wykazał większego zainteresowania angielską małżonką. Dowody wskazują na to, że Maria Tudor zakochała się w swoim mężu i cierpiała z powodu jego obojętności. Następnym przykładem był sam Robert Dudley, którego Elżbieta darzyła zaufaniem. Spekulowało się że Królową i Dudley’a łączyło coś więcej niż tylko przyjaźń – mówiło się że byli kochankami. Robert Dudley był mężem Amy Robsart podczas swego związku z Królową, a więc dla Elżbiety był to kolejny dowód na to, że mężczyzna nie może być wierny swej wybrance. Po zagadkowej śmierci swej żony, Dudley miał nadzieję że Elżbieta zechce za niego wyjść jednak ona skutecznie rozwiała jego nadzieje mówiąc iż ‘tutaj rządzi pani, pana nie będzie!’.

Elżbieta nie zdecydowała się także na posiadanie dzieci ; w czasach gdy kobiety umierały na gorączkę poporodową, poród był bardzo niebezpieczny dla zdrowia i życia. Trzecia żona Henryka VIII, Joanna Seymour,  rodziła aż trzy dni i zmarła  niecałe dwa tygodnie po wyczerpującym porodzie. Również Katarzyna Parr, która była dla Elżbiety prawie jak matka, zmarła na gorączkę poporodową pięć dni po narodzinach długo wyczekiwanej córki. Być może Elżbieta bała się porodu, utożsamiając go ze śmiercią?

Istnieje także inny powód dla którego Elżbieta nie chciała wyjść za mąż – władza. Elżbieta była drugą królową Anglii która rządziła samodzielnie. Co prawda przed nią na tronie zasiadała Maria Tudor, jednak jej rządy przeszły do historii jako mroczny okres, gdyż Maria paliła ‘heretyków’, za co dostała przydomek ‘Krwawej’.  Być może Elżbieta bała się, że małżonek zechce ją odsunąć od władzy i przejąć koronę?

Jakikolwiem był powód dla którego Elżbieta Tudor nie wyszła za mąż i nie miała dzieci, nie ulega watpliwości, że ‘Królowa Dziewica’ jak nazywali ją współcześni, była dobrą królową która rządziła w sposób nacechowany inteligencją. Dbała także o dobro swoich poddanych, często nazywając ich swoimi dziećmi.

Elżbieta była jedną z najdłużej panujących monarchów w historii Anglii a jej panowanie często jest określane mianem ‘Złotego Wieku’. Pomimo iż nie przedłużyła dynastii Tudorów, dzisiaj nadal żyje w pamięci nie tylko narodu angielskiego, ale także całego świata.

Źródła :

Alison Weir – ‘The Lady in the Tower’

Elżbieta Tudor

‘I Anny Boleyn nigdy nie wyszła za mąż? Czy egzekucja jej matki miała na to jakikolwiek wpływ?

Elżbieta urodziła się 7 września 1533 r. Jej narodziny były gorzkim rozczarowaniem dla Henryka VIII który oczekiwał narodzin syna. Pomimo, że Elżbieta okazała się dziewczynką, jej rodzice zadbali o to aby niczego jej nie zabrakło. Niestety, gdy Elżbieta miała zaledwie 2,5 roku, jej matka – Anna Boleyn – została ścięta na podstawie fałszywych zarzutów. Z księżniczki Elżbieta stała się nieślubnym dzieckiem i jej przyszłość pozostawała niepewna.

Kolejne żony Henryka VIII nie kończyły zbyt dobrze. Joanna Seymour która pojednała Henryka z jego najstarszą córką, zmarła po narodzinach jedynego syna, Edwarda. Protestancka księżniczka z Niemiec, Anna Kliwijska, została poniżona poprzez anulowanie małzeństwa po zaledwie 6 miesiącach. Następna żona – Katarzyna Howard – skończyła na szafocie podobnie jak Anna Boleyn, a ostatnia żona Henryka, Katarzyna Parr, o mały włos a podzieliłaby los drugiej i piątej małżonki króla. Na pewno wię przykład Henryka VIII zraził Elżbietę do instytucji małżeństwa. Alison Weir w książce ‘The Lady in the Tower’ podaje, że :

‘Bolesna świadomość o losie jej matki była prawdopodobnie jednym z czynników które wpłynęły na jej decyzję aby nigdy nie wyjść za mąż’

Podczas swojego życia Elżbieta kilkakrotnie wyraziła swoją niechęć do instytucji małżeństwa.

‘Zaprawdę, aby was zadowolić, połączyłam się już ślubem z jednym małżonkiem, a zwie się on Królestwem Anglii.(…) A nie łajcie mnie za nieszczęsny brak dzieci, bo wy wszyscy i wszyscy, ilu ich jest, Anglicy, dzięki którym jeśli mnie Bóg ich nie pozbawi (czego uchowaj Boże), nie mogę bez zniewagi uznana być za niepłodną… A dla mnie to będzie pełnym zadowoleniem, zarówno dla pamięci mojego imienia, jak również dla mojej chwały, jeśli, gdy oddam moje ostatnie tchnienie, wyryte będzie na marmurze mojego grobu: Tu leży Elżbieta, która rządziła jako dziewica i zmarła jako dziewica.’

Słowa te Elżbieta wypowiedziała do delegacji obu izb Parlamentu w sprawie wyboru małżonka, 6 lutego 1559. Dlaczego jednak młoda, piękna i inteligentna Elżbieta nie zdecydowałasięprzedłużyć dynastii Tudorów? Elżbieta nigdy nie miała dobrego przyszkładu odnośnie małżeństwa. Jej własny ojciec brutalnie pozbywał się niechcianych małżonek. Gdy młoda Elżbieta zamieszkała w domu Katarzyny Parr i jej męża Sir Tomasza Seymour’a, ten zaczął uwodzić nastoletnią córkę Henryka. Chociaż nie znamy uczuć Elżbiety względem Seymour’a, możemy się domyślać że nie podobały się jej jego zaloty – wielokrotnie gdy Tomasz przychodził do niej nad ranem, Elżbieta była już ubrana, aby nie dać mu powodu do dotykania jej. Elżbieta wiedziala, że Katarzyna Parr kochała Tomasza Seymour’a , lecz on szukał wrażeń poza obrębem małzeństwa.  Kolejnym przykładem nieudanego związku małżeńskiego była przyrodnia siostra Elżbiety, Maria. Najstarsza córka Henryka VIII wstąpiła na tron w 1554 r. i postanowiła doprowadzić do sojuszu z krajem swojej matki, Hiszpanią. Poslubiła Filipa Habsburga który był od niej młodszy o kilka lat i który nie wykazał większego zainteresowania angielską małżonką. Dowody wskazują na to, że Maria Tudor zakochała się w swoim mężu i cierpiała z powodu jego obojętności. Następnym przykładem był sam Robert Dudley, którego Elżbieta darzyła zaufaniem. Spekulowało się że Królową i Dudley’a łączyło coś więcej niż tylko przyjaźń – mówiło się że byli kochankami. Robert Dudley był mężem Amy Robsart podczas swego związku z Królową, a więc dla Elżbiety był to kolejny dowód na to, że mężczyzna nie może być wierny swej wybrance. Po zagadkowej śmierci swej żony, Dudley miał nadzieję że Elżbieta zechce za niego wyjść jednak ona skutecznie rozwiała jego nadzieje mówiąc iż ‘tutaj rządzi pani, pana nie będzie!’.

Elżbieta nie zdecydowała się także na posiadanie dzieci ; w czasach gdy kobiety umierały na gorączkę poporodową, poród był bardzo niebezpieczny dla zdrowia i życia. Trzecia żona Henryka VIII, Joanna Seymour,  rodziła aż trzy dni i zmarła  niecałe dwa tygodnie po wyczerpującym porodzie. Również Katarzyna Parr, która była dla Elżbiety prawie jak matka, zmarła na gorączkę poporodową pięć dni po narodzinach długo wyczekiwanej córki. Być może Elżbieta bała się porodu, utożsamiając go ze śmiercią?

Istnieje także inny powód dla którego Elżbieta nie chciała wyjść za mąż – władza. Elżbieta była drugą królową Anglii która rządziła samodzielnie. Co prawda przed nią na tronie zasiadała Maria Tudor, jednak jej rządy przeszły do historii jako mroczny okres, gdyż Maria paliła ‘heretyków’, za co dostała przydomek ‘Krwawej’.  Być może Elżbieta bała się, że małżonek zechce ją odsunąć od władzy i przejąć koronę?

Jakikolwiem był powód dla którego Elżbieta Tudor nie wyszła za mąż i nie miała dzieci, nie ulega watpliwości, że ‘Królowa Dziewica’ jak nazywali ją współcześni, była dobrą królową która rządziła w sposób nacechowany inteligencją. Dbała także o dobro swoich poddanych, często nazywając ich swoimi dziećmi.

Elżbieta była jedną z najdłużej panujących monarchów w historii Anglii a jej panowanie często jest określane mianem ‘Złotego Wieku’. Pomimo iż nie przedłużyła dynastii Tudorów, dzisiaj nadal żyje w pamięci nie tylko narodu angielskiego, ale także całego świata.

Źródła :

Alison Weir – ‘The Lady in the Tower’

Małżeństwo Anny Boleyn i Henryka VIII

W tym dniu w historii 25 stycznia 1533, Anna Boleyn i Henryk VIII pobrali się, po 7 latach czekania na rozwód Heryka z pierwszą żoną, do którego nota bene i tak nie doszło. Czy tak długo oczekiwane małżeństwo było szczęśliwe? Jaką żoną była Anna?

Zanim się pobrali

Henryk VIII i Anna Boleyn : woskowe figury

Przygotowania do rozwodu rozpoczęły się w lutym 1528 r. kiedy Stefan Gardiner i Edward Fox zostali wysłani do Rzymu aby omówić ‘Wielką Sprawę’ jak wtedy wypowiadano się o anulacji małżeństwa z Katarzyną Aragońską. Sytuacja jednak nie rozwinęła się tak jak tego oczekiwał Henryk VIII – papież nie zamierzał dać pozwolenia na rozwód, dlatego też Henryk i Anna byli niezwykle podenerwowani. Po kilku latach długich i wyczerpujących starań o rozwód, Henryk VIII postanowił przestać czekać i wziąć się do działania. W lutym 1531 r. Henryk ogłosił się ‘głową kościoła’ na tyle na ile ‘prawo zezwala’, a wiosną tego samego roku Pałac w Yorku został przebudowany, na potrzeby królowej, lecz nie Katarzyny a Anny. Podczas obchodów Nowego Roku, Anna i Henryk wymieli się prezentami, a dar od Katarzyny Aragońskiej został odesłay. Rok 1532 był trumfem Anny Boleyn – we wrześniu została mianowana Markizem Pembroke – stała się w ten sposób nabardziej wpływową (po królowej) kobietą na dworze. Cromwell zajął się rozbudowaniem komnat w Tower of London na potrzeby koronacji. W październiku królowa Katarzyna Aragońska została zmuszona do oddania klejnotów królewskich, aby Henryk mógł podarować je Annie. W listopadzie Anna Boleyn została oficjalnie przedstawiona Franciszkowi I, królowi Francji, jako przyszła małżonka i królowa Anglii. W drodze powrotnej, Henryk i Anna skonsumowali swój związek, i według kronikarza Hall’a – pobrali się 14 listopada 1533.

Małżeństwo

Sekretny ślub Henryka VIII i Anny Boleyn : scena z serialu 'Dynastia Tudorów' (SHOWTIME)

Około grudnia 1532 r. Anna Boleyn podejrzewała, iż spodziewa się dziecka. Oficjalną datą sekretnego małżeństwa jest 25 stycznia 1533 r. Już w lutym było wiadomo na pewno, że Anna jest w ciąży – wyznała Tomaszowi Wyattowi, iż ma ‘dziką ochotę na jabłka’ która według króla stanowiła ‘dowód iż jest brzemienna’. Już wkrótce, Katarzyna Aragońska została poinformowana iż nie jest królową, lecz ‘Księżną Wdową’ – ten tytuł przysługiwał jej po śmierci pierwszego męża, Artura Tudora. Katarzyna odmówiła zaakceptowana nowego tytułu, twierdząc iż została namaszczona i koronowana, i nic tego nie zmieni. W Niedzielę Wielkanocną Anna Boleyn wzięła udział w mszy już jako Królowa. 1 czerwca natomiast została oficjalnie koronowana, będąc w zaawansowanej ciąży.

Kiedy emocje po wspanialej koronacji opadły, Anna Boleyn zaczęła przygotowywać się do porodu. Według zwyczaju, na kilka tygodni przed spodziewanym rozwiązaniem, kobieta wycofywała się z dworskiego życia, zajmując specjalnie przygotowane dla niej komnaty. Anna Boleyn zajęła swoje komnaty 26 sierpnia. Na poród nie czekała długo – już 7 wrzesnia 1533 r. na świat przyszła księżniczka Elżbieta. Narodziny córki nie przyniosły Henrykowi radości – a raczej, nie tak wielkiej radości jaką przyniosłyby narodziny syna. Henryk bowiem był przekonany, że Anna urodzi mu chłopca, przyszłego następcę tronu. Jak na to wskazuje Eric Ives, głównym powodem koronacji Anny był fakt, że spodziewała się ona dziecka. Henryk pragnął aby jego syn miał pełne prawo do tronu, dlatego też postanowił koronować Annę – aby nikt nie mial wątpliwości iż tron należy się własnie jej synowi. Ciężarna Anna stanowiła obietnicę, jednak narodziny córki postawiły ją w delikatnej pozycji. Gdyby we wrześniu Anna urodziła chłopca, wówczas nawet jej wrogowie musielby przyznać iż jest ona prawowitą żoną i królową Henryka VIII. Według wielu, to właśnie narodziny Elżbiety stanowiły pierwszy kryzys w związku Henryka i Anny. Jednak wg. Erica Ivesa, pomimo rozczarowania, Henryk VIII nadal był zakochany w Annie i jak mówiły o tym jej dwórki w październiku 1533 – ‘król wolałby żebrać od drzwi do drzwi, niż opuścić nowo poślubioną żonę’.

Anna Boleyn i jej nowonarodzona córka : scena z serialu 'Dynastia Tudorów'

Według Alison Weir, małżeństwo Henryka i Anny nie należało do szczęśliwych. Przed ślubem oboje byli sobą zafascynowali i zakochani, jednak po ślubie emocje opadły. Według wielu źródeł, Henryk zmienił swój stosunek do Anny po narodzinach Elżbiety. Nic jednak bardziej mylnego – pomimo że Anna rozczarowała Henryka narodzinami córki, to jednak oboje wciąż pozostawali szczęśliwi. W końcu było to ich pierwsze wspólne dziecko i liczyli że Anna wkrótce będzie w ciąży ponownie.

Tak też się stało, w 1534 r. Anna Boleyn była w drugiej ciąży. Obliczono że dziecko przyjdzie na świat w sierpniu, a więc musiało zostac poczęte mniej więcej w listopadzie, dwa miesiące po narodzinach Elżbiety. W tym okresie Anna i Henryk cieszyli się spokojem i ciągle byli sobie oddani. Niestety, Anna Boleyn nie urodziła dziecka którego się spodziewała. Nie wiemy jak zakończyła się ta ciąża – być może doszło do poronienia (najbardziej prawdopodobna wersja) lub przedwczsenych narodzin martwego dziecka. Według innej, zaskakującej teorii – Anna cierpiała na ‘ciążę rzekomą’. Tak czy inaczej, w 1534 r. rozpoczęły się problemy w małżeństwie Anny  i Henryka.

Król wziął sobie kochankę, o której nie wiemy nic poza tym że była ‘ładna’. Anna Boleyn nie była zadowolona – szalała z zazdrości, gdyż wiedziała że zainteresowanie Henryka innymi kobietami stanowiło dla niej zagrożenie. W końcu Anna sama była damą dworu poprzedniej krolowej, i to swoim wdziękiem i urodą podbiła serce Henryka. Wyznaczyła więc ścieżkę pozostałym kobietom, pokazując im że skoro jej się udało zdobyć Krola, to im może też się poszczęścić. Zazdrosna Anna uknuła intrygę mającą na celu pozbycie się nowej miłości Henryka. Pomogla jej w tym Jane Rochford. Gdy Henryk odkrył co się dzieje, wpadł w złość i wygnał Lady Rochford na kilka miesięcy, a samej Annie powiedzial że powinna ‘zamknąć oczy (na jego niewierność) jak to robiła osoba lepsza od niej (czyli Katarzyna Aragońska).’. W czasach, kiedy od króla spodziewano się, że będzie mieć kochanki, posiadanie nałożnicy nie było czymś zaskakującym. Henryk mógł wciąż kochać swoją żonę, a pomimo tego miec na boku kochanki. Jednak Anna Boleyn nie była pod tym względęm tak tolerancyjna jak Katarzyna Aragońska. Róznica pomiędzy Anną a Katarzyną była olbrzymia – Katarzyna pochodziła z królewskiej rodziny i była wychowana aby zostać Królową. Anna natomiast zdobyła swoją pozycję poprzez oddziaływanie na Henryka. Dopóki Henryk VIII był zakochany i wpatrzony w Annę, ona była bezpieczna. Jednak gdy zaczął zwracać uwagę na inne kobiety, Anna mogła równie dobrze skończyć jak Katarzyna, wygnana i poniżona. Nie mogła więc dopuścić aby Henryk się nią znudził.

Anna Boleyn jako metresa była pociągająca i atrakcyjna – bystra, inteligentna, o ciekawej urodzie. Jednak jako żona miała przede wszystkim jeden obowiązek – urodzić syna. Po ślubie Anna chciala połączyć w sobie cechy kochanki i żony, jednak było to niemożliwe. Henryk, z natury kochliwy i romantyczny, lubił być zakochany, dlatego też gdy Anna rozczarowala go najpierw w 1533 a później w 1534 r., rozpoczął poszukiwania nowej damy serca. Związek Anny i Henryka nie należał do łatwych i stabilnych – był raczej burzliwy, pełny namiętności, wzlotów i upadków. Według Chapuysa, kłótnie pomiędzy nimi były zwykłymi ‘kłótniami kochanków’ jak w każdym związku.

Syn

Scena z serialu 'Dynastia Tudorów'

Wielu historyków uważa, że gdyby Anna Boleyn urodziła męskiego potomka, nie skończyłaby na szafocie. Jednak nigdzie nie ma wzmianki o tym, że Henryk VIII pragnął pozbyć się żony ze względu na to że nie dała mu syna. Ostatnia odnotowana ciąża (trzecia) miała miejsce w styczniu 1536 r. – wtedy Anna poroniła (przypuszczalnie był to chłopiec). Jednak nic nie wskazuje na to, że Henryk dał za wygraną, zwłaszcza gdy usłyszał od Anny, że to on ‘ponosi winę za to co się stało, gdyż złamał jej serce wdając się w romanse z innymi kobietami’ (G.W. Bernard, autor najnowszej biografii Anny Boleyn pisze,że podczas tej sytuacji król Henryk bardzo się przejął i zostal z Anną aby ją pocieszać po poronieniu).

Anna Boleyn cieszyła się uznaniem Króla do kwietnia 1536. Jeszcze wtedy Henryk VIII walczył aby jego żona została oficjalnie uznana za jego królową i matkę następczyni tronu. Według Alison Weir (Lady in the Tower) wkrótce Henryk zaczął mieć wątpliwości czy Anna jest w stanie urodzić mu syna. Henryk już przechodził przez gorycz utraty kolejnych potomków – Katarzyna Aragońska była w ciąży sześć razy, ale jedynym dzieckiem jakie przeżyło była Maria. Wtedy, Henryk tłumaczył niezdolność Katarzyny do urodzenia syna tym, że poślubił on żonę swego brata i w ten sposób obraził Boga który odmawia mu dzieci (w tym przypadku męskiego potomka). Kiedy jednak Anna Boleyn okazała się niezdolna do urodzenia chłopca, Henryk (nie wiadomo czy sam, czy też za czyimś podszeptem) zaczął zastanawiać się czy Anna nie jest ‘czarownicą’. Wiele znaków na ciele Anny miało ‘świadczyć’ o jej tajemnych mocach – m.in. znamiona, narośl na paznokciu (‘szósty palec’). Sam fakt że Anna nie mogła urodzić syna tłumaczono tym, że popełniła jakieś grzechy ktore rozgniewały Boga, dlatego nie chce on pozwolić jej na urodzenie następcy tronu.

Początek maja 1536 r. był jak zwykle wesołym wydarzeniem  – odbywałay się pierwszomajowe turnieje. Król i Królowa siedzieli razem obserwując zmagania i potyczki. Radosny początek miesiąca był wstępem do krwawego końca – 19 maja 1536 r. Anna Boleyn została ścięta na podstawie fałszywych oskarżeń o czary, cudzołóstwo, kazirodztwo i zdradę stanu.Jak Henryk VIII odnosił się do egzekucji? Czy kiedykolwiek w późniejszym życiu wspominał Annę, dla której poświęcił całe królestwo? Cóż, nigdy bezpośrednio się o niej nie wypowiadał, ale było kilka sytuacji :

- kiedy mała Elżbieta wyrosła ze swych ubrań, jej opiekunka, Lady Bryan poprosiła Króla o pieniądze na nowe – wtedy Henryk VIII odparł ‘Czyż jest ona moim dzieckiem? Wszysycy wiedzą iż jej matka to wielka nierządnica, a jej ojciec to zdrajca Henryk Norris’. Oczywiście Henryk nie wierzył w te słowa, gdyż już kilka miesięcy później, kiedy emocje po egzekucji Anny Boleyn opadły, a jego nowa żona urodziła mu syna, Henryk powitał na dworze Elżbietę, nazywając ją ‘małą Elżbietką’,

- kiedy Jane Seymour, trzecia żona, odważyła się prosić Henryka o pomoc w sprawie Pielgrzymki łaski, Henryk wybuchł złością : ‘nie mieszaj się w moje sprawy’ odpowiedział gwałtownie, ‘pamiętasz jak skończyła poprzednia królowa?’ – Henryk wspomniał Annę Boleyn, która straciła głowę m.in. dlatego że za bardzo mieszała się w sprawy państwa.

- po śmierci Jane Seymour, rozpoczęły się poszukiwania kolejnej żony dla Henryka VIII. Szukano jej także we Francji, jednak Henryk VIII odparł iż ‘ma już dość kobiet o francuskich zwyczajach’ – odnosił się tutaj na pewno do Anny Boleyn, która spędziła kilka lat na francuskim dworze. Po powrocie do Anglii, Anna promowała francuską kulturę oraz modę. Być może zachowywała się jak prawdziwa Franucuzka, i dlatego też Henryk nie chciał nikogo kto by o tym przypominał.

- podczas małżeństwa z Anną Kliwijską, nowa królowa pragnęła aby Elżbieta Tudor przybyła na dwór, gdyż pisała list z prośbą o pozwolenie. Małżeństwo Henryka i Anny Kliwijskiej było nieudane, dlatego też Król odparł iż matka Elżbiety tak bardzo różniła się od jego nowej królowej, że lepiej byłoby aby nigdy się nie poznały. Według źródeł ta sytuacja nie była prawdziwa, a raczej oparta na domysłach.

Podsumowując, uważam iż Henryk VIII i Anna Boleyn na pewno byli szczęśliwi przez prawie 10 lat związku (od 1527 do  1536), z tym że pod koniec relacje między nimi znacznie się pogorszyły. Anna Boleyn była kobietą porywczą, pełną temperamentu i zazdrosną. Henryk VIII z trudem tolerował wybuchy zazdrości ze strony Anny, które uważał za przejaw dumy i chęci ograniczenia jego wolności. Anna natomiast pragnęła króla jedynie dla siebie, gdyż wiedziała że z chwilą gdy Hneryk zacznie się od niej oddalać, jej pozycja będzie zagrożona (prawdopodobnie Anna doskonale wiedziała jak podatny na manipulację jest jej mąż).  Czy Henryk i Anna byli kochającym się małżeństwem? Moim zdaniem jak najbardziej. Kłótnie i wybuchy gniewu były u nich na porządku dziennym, ale tylko z jednego powodu – oboje byli mocnymi charakterami, a starcie takich osobowości zawsze kończy się wybuchem.

A co WY sądzicie o małżeństwie Henryka i Anny?

Źródła :

1. Eric Ives : ‘The Life and Death of Anne Boleyn’

2. G.W. Bernard: ‘Fatal Attractions’

3. Alison Weir: ‘The Lady in The Tower’

  • Language

  • Archives

    • 2017 (5)
    • 2016 (7)
    • 2014 (2)
    • 2013 (9)
    • 2012 (22)
    • 2011 (70)
    • 2010 (9)
  • Newsletter

  • Facebook

  • Currently Reading

    ISBN:  9781848945371