O, Qdom, pamiętam Cię z filmwebu! Witaj wśród nas  

Też wiele razy zastanawiałam się nad związkiem Katarzyny i Tomasza. Według mnie Seymour był wielką miłością Katarzyny, bo była w nim zakochana już pod koniec swego małzeństwa z Baronem Latymerem. Oczywiście Katarzyna nie mogła odmówić Henrykowi i wyszła za niego, a Seymour wyjechał za granicę.

Moim zdaniem te kilka lat (około 4) naprawdę nie było między nimi nic. Być może przed ślubem z Henrykiem VIII, Katarzyna i Tomasz obiecali sobie że po jego śmierci się pobiorą i tego się trzymali. Katarzyna Parr byla zbyt inteligentna aby wdać się w pozamałżeński romans z Tomaszem Seymou'rem, bo przecież widziała dwie żony Henryka ścięte za cudzołóstwo. Oczywiście pewnie rzucali sobie spojrzenia, ale według mnie tylko tyle. Poza inteligencją , Katarzyna była także głęboko religijna i moim zdaniem nie pozwoliłaby sobie romans także z tego powodu.

Współczuję jej, bo Katarzyna tkwiła w trzecim małżeństwie zawartym z obowiązku a nie miłości i zapewne czekała z ustęsknieniem na ślub z mężczyzną w którym była zakochana. Tymczasem Seymour nie próżnował ; mówiło się o jego planach poślubienia jednej z córek Henryka VIII ; Marii lub Elżbiety. Była też jeszcze jedna możliwość ; córka Księcia Norfolk (czyli kuzynka Anny Boleyn), Maria Howard Księżna Richmondu. Była ona wdową po Henryku Fitzroy'u, nieślubnym synu Henryka VIII, który zmarł w 1536 r.  Książę Norfolk dwukrotnie proponował małżeństwo Tomasza Seymoura z Marią Howard, w 1538 r. i w 1546 r. Nic z tego jednak nie wyszło (nie wiem dlaczego, możliwe że Król nie wydał pozwolenia).

Tomasz i Katarzyna pobrali się 6 miesięcy po smierci Henryka VIII, co wywołało skandal. Katarzyna Parr oficjlanie była wciąż najważniejszą kobietą w kraju ; była Królową Wdową z ogromnym bogactwem. Niestety, nie miała większego wpływu na politykę i wydaje się, że tego wpływu nawet nie chciała. Była już w takim wieku (35 lat) że chciala wycofać się z dworskiego życia i urodzić upragnione dziecko. Niestety, zmarła 5 dni po porodzie na gorączkę poporodową.

Według mnie Katarzyna kochała Tomasza. A czy on kochał ją? Według mnie, na swój sposób – tak. Ale jego ambicja była zbyt wielka – do dzisiaj nie jest jasne co dokładnie chciał osiągnąc poprzez sekretne spotkania z Elżbietą Tudor (która mieszkała z Katarzyną i Tomaszem). Prawdopodobnie wykorzystywał ją seksualnie, lub – mieli romans za przyzwoleniem Elżbiety. Katarzyna Parr prawdopodobnie wiedziała że mąż ją zdradza – świadczą o tym jej ostatnie słowa. Co prawda majaczyła w gorączce, ale zarzuciła Seymourowi że uganiał się za innymi.

Szkoda mi Katarzyny bo zmarła ze złamanym sercem, nigdy nie było jej dane zaznać radości bycia matką, zmarła zdecydowanie za szybko. 

Jeżeli chodzi o czasy małżeństwa z Baronem, myślę że Katarzyna też mogła kierować się wiarą. Latymer był już stary, chory i wiadomo było że 'stoi nad grobem'. Przecież nie trzeba uprawiać z kimś fizycznej miłości, żeby wiedzieć że z tą osobą chce się spędzić resztę życia  Śmiem nawet domniemac, że Katarzyna nie zdradziła Barona (fizycznie) bo wyrzuty sumienia względem niego jej an to nie pozwalały. Poza tym – nie zapominajmy – Katarzyna była matką (w zasadzie macochą) dla dwojga dzieci Latymera, a więc chciala być dla nich przykładem. 

Moim zdaniem Tomasz Seymour czekał na Katarzynę Parr i dlatego się nie ożenił. Czy to dlatego że ją kochał, lub z ambicji – w końcu poślubienie wdowy po Królu ustawiłoby go do końca życia. Rozmyślał co prawda o różnych opcjach , moim zdaniem dlatego, że nie mógł wiedzieć kiedy Henryk umrze (myślę że gdyby przyszło mu czekać więcej niż 5 lat, w końcu by się ożenił) lub czy Katarzyna nie umrze przed nim (zwykła grypa mogła człowieka zabić). Na szczęście czekali tylko 4 lata. Smutna jest ich historia bo Seymour uaganiał się za Elżbietą, przez co złamał serce Katarzynie, a ona zmarła po wydaniu na świat dziecka na które tak czekała.

Pierwsze małzeństwo Katarzyny nie było ze starszym mężczyzną, a zmłodym który jednak szybko umarł. Szkoda mi Katarznyny bo jej życie okazało się niezbyt szczęśliwe.

A Tomasz Seymour był bezpieczny dopóty dopóki Katarzyna żyła. Nosiła w końcu tytuł Jej Wysokości, Pani Seymour z Sudeley, a więc nikt nie miał prawa zagrozić jej pozycji. Kiedy zmarła, Edward Seymour z łatwością przekonal młodego króla aby wysłał Tomasza na szafot. 

A Anna Stanhope była doprawdy zarzoumiała – jej mąż był Lordem Protektorem, a ona chciała być najważniejszą kobietą w królestwie i zachowała dla siebie klejnoty należące do Królowej, czyli do Katarzyny Parr.