Bardzo Ci dziękuję, również mam nadzieję że kiedyś przeczytasz moją książkę

P.S Gratulacje dla Ciebie Sylwio, że zadałaś sobie tyle trudu by stworzyć książkę… Mam nadzieję, że kiedyś uda mi się ją przeczytać.

Intrygantka obrzydliwa, puszczalska pinda, złodziejka diamentów i kłamczucha tak paskudna, że mnie się flaki przewracają!
A AnLOLe robią z niej “reine galante” w angielskim wydaniu, która wyszła za mąż (mało ważnie) z rzekomej miłości.. za gościa o wiele starszego od siebie, bigamistę i prostaka niesłychanego! Widać była tak samo prostacka, jak i on. To, co narobiła we Francji, potwierdza moje przypuszczenie.

Obsmarowywanie Francji i Franciszka, który jej pomagał wybrnąć z chorej sytuacji, jaką sama prowokowała czy wręcz spowodowała – choć nie zasługiwała i go bezczelnie oczerniała i okradała – uwazam za SZCZYTY OBRZYDLIWOSCI. Dla mnie to nie żadna Frances czy Nan Bullen, ale właśnie Maria zasluguje na miano MISS TUDORIANSKIEGO OBCIACHU. Syfiara i sukinka (zgadzam się z koleżanka Asabay)

Ten portret był wzorowany na wizerunku małżeńskim Franciszka I i Eleonory, powtarzając zarówno specyficzne symbole owego portretu, jak i jego wymowę, która nijak się miała do warunków angielskich i żenującego związku Marii z byle kim zaraz po zgonie króla Ludwika. Widać na starych rycinach, że na malowidle była nie tylko para Maria i Karol, ale również trzecia osoba, która występuje w tle obrazu z Eleonorą i Franciszkiem.

Nie wiedziałam, że ślubny portret Marii Tudor powstał po jej śmierci. Po co właściwie?
Anna swoim bogatym strojem pewnie chciała pokazać swą pozycję, podkreślić bogactwo. Może nie miała żadnej przyjaciółki, która uświadomiłaby ją, że śmiesznie się zachowuje.